المعلمه هبه والنسوان الشراميط

فى يوم كانت المعلمةهبه قاعده بالليل مع الشراميطبتوعها امل و نادية وسناء جمالات والبت سماح اللى شغالة فى القهوة وكانت بتشرب حشيش كانوا قاعدين عندها فى الشقة وهما كلهم خدامينها اللى تهوى على الحجر واللى تعملها صوابع رجلها واللى بتعملها الاكل فى المطبخ وغيرها وبعدين جه اتصال لهبه من شربات برده لبوه زى هبه وبتنيك نسوان نفس الحالة بتاع هبه بس ساكنه فى مكان تانى وهبه كانت المعلمة بتاعتها – هبه اول ما فتحت الخط
هبه : افتكرتى يا لبوه ازيك يا بت شربات
شربات: ازيك يا معلمه هبه عاملة ايه
هبه: احسن منك يا كسمك
شربات: ههههه بتعملى ايه
هبه: ههههه بنيييييك هههه متيجى يا بت تقعدى معايا شوية ولا نسيتى لما كت بنيكك فى الخرابه
شربات: ههههه وهى دى ايام تتنسى يا معلمه هبه هبقى اعدى عليك بس دلوقتى بكلمك عشان حاجة تانية
هبه: عايزة ايه
شربات: عايزة بت من عندك تكون جامده كده عشان تنتفلى شعرتى النهاردة أحسن كل النسوان اللى عندى ولاد متناكه مبيعرفوش ينتفه
هبه: ليه رايحه تتناكى فين
شربات: مفيش دا زبون كده ومزاجه ينيك النهاردة عرضت عليه كذا بت من اللى عندى مرديش وعايزنى انا – اصله مسافر بكرة وهيدفع 1000 جنية
هبه: هههه بقيتى تاخدى 1000 جنية يا متناكة فاكرة لما كنتى بتتناكى بربع جنيه – طيب هبعتلك البت أمل تنتفلك شعرتك وتظبطك بس بعد لما تخلصى الزبون تيجيلى احسن ليه مزاج انيكك زى زمااااان ههههههه
شربات: خدامتك يا معلمه – بس متخلهاش تتأخر احسن مستعجله – سلاااااام
وبعدين هبه قفلت الخط وقالت بت يا أمل
أمل: نعمين يا معلمه
هبه: روحى عند شربات عارفها اللى فى العزبة روحى انتفلها شعرتها وتعالى
أمل: عنيه يا معلمه
هبه: بت – قبل ما تنتفى خليها تقلع ملط وقوللها المعلمه قالتلى ابعبصك الأول وبعدين انتفلك ههههه وقوللها تيجلى عشان انكها
أمل: ماشى يا معلمه
راحت أمل وخبطت على الباب فتحتلها بت من الشراميطاللى عند شربات
أمل: المعلمه شربات فين
البت: اقولها مين
أمل: قوللها أمل من عند المعلمه هبه
دخلت البت ورجعت جرى قالتلها خشى المعلمه جوه
دخلت أمل ولقت شربات نايمة على بطنها ووحده من نسوانها بتعملها مساج على ظهرها التفتت شربات وقالتلها انتى اللى معلمه هبه بعتاكى
أمل: أيوه وانتى المعلمه شربات
شربات:ايوه اعمللها شاى يا بت يا منى
أمل: لأه بس يالا عشان مش فاضية
شربات: جبتى الحلاوة معاكى ولا لسه هتعمليها هنا
أمل: لأ جاهزة هنشتغل فين ؟؟
شربات: تعالى ورايه دخلتها اوضة صغيرة فيها سرير صغير عشان تنتفلها وقالت للنسوان اللى بره لو سمعت صوت لبوه فيكوا هطلع انكها
شربات دخلت الاوضة وأمل واقفة جوه بتستنها
شربات: انت قولتلى اسمك ايه
أمل: أمل اسمى أمل يا معلمه
شربات: بس انتى مكنه قوى يا بت يا أمل انتى اللى تنتفى شعرت المعلمه هبه
أمل: بيقوللى أمل حلاوة انا اللى بنتف للمعلمه ولكل النسوان اللى هناك


شربات: بس انتى دخلت مزاجى متجى انيكك الأول وبعدين تنتفلى و هديكى 10 جنيه
أمل: المعلمه هبه قالتلى ابعبصك الأول قبل ما انتفلك
شربات: انتى بتقولى ايه يا كسمك
أمل: انا مالى المعلمه هبه هى اللى قالتلى وقالت لو انت مرضتيش اسيبك وامشى وهى هتعرف ازاى تجيبك لحد عندها.
بعدها شربات خافت اصلها عارفه ان هبه بت متناكه ومش هتسيبها
شربات: طب يا أمل انا هديكى 50 جنيه ولما ترجعى قولى للمعلمه هبه انك بعبصتنى
أمل: احه دا لو المعلمه عرفت انى ضحكت عليها هتنكنى انا وانتى – قولتى ايه هبعبصك ولا امشى
شربات فكرت شوية وبعدين قالتلها طيب بس وانتى طالعه متقوليش حاجه للنسوان اللى بره دول
أمل: هههههههه طيب اقلعى وادينى طيزك
شربات قلعت الجلابية والسنتيانه والكلوت ولفت وبعدين أمل حطت ايدها فى طيز شربات وقالتلها دى هدية المعلمه هبه وبتقولك تروحلها عشان لها مزاج تنيكك وشربات عماله تقول آه آه آه وبعدين أمل طلعت ايديها من طيز شربات وقالتلها يلا دلوقتى بقه انتفلك شعرتك وبعد ما خلصت أمل وطلعوا من الاوضة وهى ماشية وقدام الشراميط بتوعها اللى بره قالتلها يا معلمه شربات متنسيش اللى معلمه هبه قالتلك عليه ههههههه ومشيت…….والبقية تأتى

Comments are closed.